ΕΠΙΛΗΨΙΑ

 

 

 

 

ΦΑΣΟΗ ΣΤΕΛΛΑ

 

 

 

Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ 2003

 

 

 

 

 

 

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΚΕΡΑΣΙΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ

 

 

 

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Για τον άνθρωπο, η αρρώστια είναι διαταραχή της ομαλής κατάστασης της υγείας του που εκδηλώνεται με ενοχλήσεις, φυσιολογικές και μορφολογικές αλλοιώσεις, περισσότερο ή λιγότερο σοβαρές. Ο γιατρός, για να την καταπολεμήσει και για να γιατρέψει τον ασθενή, πρέπει να γνωρίζει τις αιτίες. Η δουλειά του δεν περιορίζεται μόνο στο να εξουδετερώσει τις ενοχλήσεις, αλλά να διαγνώσει την αρρώστια που τις προκάλεσε και να εφαρμόσει την κατάλληλη θεραπεία. Καθήκον του γιατρού είναι να προλάβει τις αρρώστιες, και όχι μόνο να τις θεραπεύει.

Ο αγώνας κατά των ασθενειών γίνεται σε εθνική και διεθνή κλίμακα.

 

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Μία από τις πιο σχετικά συχνές νόσους σήμερα είναι η επιληψία. Υπολογίζεται ότι το 1% περίπου του πληθυσμού, που συνεχώς αυξάνεται, πάσχει από αυτή την νόσο, αν και συχνά η πάθηση δεν εκδηλώνεται κλινικά. Ακόμα άμα παρατηρήσουμε από το ποσοστό που αναφέραμε προηγουμένως, το μεγαλύτερο αντιστοιχεί σε παιδιά ηλικίας περίπου 6-15 χρονών. Έτσι, διαπιστώνουμε ότι εμφανίζεται σε σχετικά μικρή ηλικία.

Τι είναι όμως στην πραγματικότητα η επιληψία; Τι είδους μορφές υπάρχουν και πώς αντιμετωπίζονται;

 

Επιληψία είναι παροξυσμική και πρόσκαιρη διαταραχή της εγκεφαλικής λειτουργίας που εμφανίζεται ξαφνικά, παύει αυτόματα και έχει τάση να επαναλαμβάνεται. Η νόσος αποτελεί την κλινική εκδήλωση αυτόματης διέγερσης των νευρώνων. Η εκφόρτιση των νευρώνων μπορεί να παραμείνει εντοπισμένη, όπως συμβαίνει στην εστιακή επιληψία, ή να διαδοθεί σε ολόκληρο τον εγκέφαλο (γενικευμένη επιληψία). Το αίτιο της επιληψίας οφείλεται σε ποικίλα αίτια, όπως εγκεφαλικές κακώσεις κατά τον τοκετό, εγκεφαλίτιδες, τραύματα του κρανίου, αρτηριοσκλήρωση, όγκοι του εγκεφάλου κ.α. Υπάρχουν όμως και μορφές επιληψίας στις οποίες δε βρίσκεται καμιά ανατομοπαθολογική βλάβη.

Η επιληψία μπορεί να εκδηλωθεί με τη μορφή της λεγόμενης «μεγάλης επιληπτικής προσβολής», η οποία εκδηλώνεται με απότομη απώλεια της συνείδησης και με παροξυσμό σπασμών: ο ασθενής πέφτει στο έδαφος, όλοι οι μύες εμφανίζουν τονική σύσπαση και μετά τριάντα δευτερόλεπτα αρχίζουν βίαιοι κλωνικοί σπασμοί που τινάζουν ολόκληρο το σώμα με ολοένα ταχύτερο ρυθμό. Γενικά, η κρίση διαρκεί λίγα λεπτά και ύστερα από βαθύ ύπνο ακολουθεί πλήρης ανάληψη του ατόμου.

Μια άλλη κλινική μορφή της νόσου είναι η λεγόμενη «μικρή επιληπτική προσβολή». Το άτομο έχει στιγμιαία απώλεια της συνείδησης και μένει ακίνητο, διακόπτοντας την εργασία που εκτελούσε. Δεν εμφανίζονται κρίσεις σπασμών και η ανάνηψη είναι σχεδόν άμεση. Παραλλαγή της μικρής επιληπτικής προσβολής είναι η «ακινητική επιληψία» και η «μυοκλονική επιληψία», μορφές που εμφανίζονται σχεδόν αποκλειστικά στα παιδιά. Μερικές φορές η επιληψία μπορεί να εκδηλωθεί χωρίς σπασμούς, μόνο με ψυχικά συμπτώματα, όπως ξαφνικό και αδικαιολόγητο αίσθημα τρόμου, αποξένωση από το περιβάλλον, διαταραχές της προσωπικότητας ή με ιδιότροπη και παράλογη συμπεριφορά.

Η διάγνωση της επιληψίας είναι αρκετά εύκολη σήμερα χάρη στην ηλεκτροεγκεφαλογραφία.

Ένα από τα πιο συζητημένα προβλήματα είναι εκείνο της ενδεχόμενης πνευματικής έκπτωσης που μπορεί να προκαλεί η επιληψία. Στην πραγματικότητα το 80% των επιληπτικών έχει πνευματικό επίπεδο τέτοιο ώστε να μην αποτελεί εμπόδιο σε μια φυσιολογική κοινωνική ζωή. Στο υπόλοιπο 20% το μέγεθος της πνευματικής καθυστέρησης ποικίλλει και είναι ανάλογο με τη συχνότητα των κρίσεων και την πρωιμότητ